H.v.J., 9 september 2015, C-72/14 en C-197/14 Van Dijk, ECLI:EU:C:2015:564

Artikel 7, lid 2, onder a), van verordening nr. 1408/71 bepaalt dat ongeacht het bepaalde in artikel 6 van deze verordening, volgens hetwelk deze verordening in beginsel in de plaats treedt van elk verdrag inzake sociale zekerheid dat hetzij uitsluitend voor lidstaten verbindend is, hetzij voor ten minste twee lidstaten en een of meer andere staten verbindend is, de bepalingen van het Rijnvarendenverdrag die betrekking hebben op de sociale zekerheid van laatstgenoemden, van toepassing blijven. Hieruit volgt dat Rijnvarenden niet vallen binnen de werkingssfeer van verordening nr. 1408/71, maar binnen die van het Rijnvarendenverdrag, zodat de vaststelling van de wettelijke regeling die op het gebied van de sociale zekerheid op hen moet worden toegepast niet geschiedt overeenkomstig titel II van die verordening, maar overeenkomstig voornoemd verdrag.

Een verklaring die het bevoegde orgaan van een lidstaat, in de vorm van een E101-verklaring, heeft afgegeven teneinde te bevestigen dat een werknemer is onderworpen aan de sociale wetgeving van die lidstaat, terwijl deze werknemer valt onder het Rijnvarendenverdrag, is bijgevolg niet bindend voor de organen van de andere lidstaten. In dit verband is niet relevant dat het orgaan van afgifte niet beoogde een echte E101-verklaring af te geven, maar om administratieve redenen het standaardformulier van die verklaring heeft gebruikt.

Gerelateerde documenten

• Gevoegde zaken C-72/14 en C-197/14: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 9 september 2015 [verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door het Gerechtshof te ’s-Hertogenbosch (Nederland) en de Hoge Raad der Nederlanden] — X/Inspecteur van Rijksbelastingdienst (C-72/14) en T. A. van Dijk/Staatssecretaris van Financiën (C-197/14) (Prejudiciële verwijzing — Migrerende werknemers — Sociale zekerheid — Toepasselijke wetgeving — Rijnvarenden — E101-verklaring — Bewijskracht — Voorlegging aan het Hof — Verplichting tot verwijzing)